ภารกิจที่ 3/1 รูปแบบงานเขียนประเภทบันเทิงคดี

รูปแบบงานเขียนประเภทบันเทิงคดี

ประเภทงานเขียน : นวนิยาย

เนื้อหางานเขียน : เรื่อง ความรักในรูปแบบของหนุ่มสาว มีทั้งประสบการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับตนเองและผู้คนรอบข้าง อยากถ่ายทอดออกมาในรูปแบบนวนิยาย เพื่อบอกเล่าถึงความรู้สึก และความเข้าใจในความรักที่หลากหลายรูปแบบ

ภารกิจ 1/2 นินทาตัวเอง

เรื่อง ยิ้มทั้งน้ำตา

มีผู้ชายคนหนึ่งได้เข้ามาในชีวิตฉัน เขาเป็นคนตลก เขาชอบทำให้ฉันหัวเราะ และยิ้มได้เสมอ จนบางครั้งฉันกลัวว่า สักวันหนึ่งเขาจะทำให้ฉันเสียใจ และร้องไห้
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เช้าวันหนึ่งในห้องสี่เหลี่ยมสีขาว มีผ้าม่านสีน้ำตาล 
" สวัสดีครับ ตื่นยังครับ กินอะไรไหมจะซื้อไปให้ " ฉันอมยิ้มและตอบเขาไปว่า 
" สวัสดีค่ะ ขอไข่ทรงเครื่องกับข้าวเหนียวนะคะ " 
ไม่นานฉันก็ได้กินไข่ทรงเครื่องกับข้าวเหนียวอย่างอร่อย เขาอมยิ้มให้ฉัน แล้วนั่งนิ่งเงียบและไม่พูดอะไรเลย ฉันหันไปมองหน้าเขาชัดๆจึงพบว่า ใบหน้าของเขามีความผิดปรกติอยู่ เหมือนเขากำลังมีความทุกข์ 
ฉันจึงถามเขาว่า " เป็นอะไร " เขาก็นิ่งเงียบ อาการผิดปรกติจนใจฉันสั่น เขาหันมามองหน้าและสบตาฉัน ในแววตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าและฉันก็รับรู้ได้ถึงสายตาและสีหน้าที่เหมือนเขากำลังจะมีอะไรบอกฉัน ฉันใจสั่นๆ ใจคอไม่ค่อยดี รู้ได้เลยว่าเขาไม่เหมือนเดิมและเหมือนมีอะไรจะพูดกับฉันแน่ๆ จึงพูดออกไปว่า " มีอะไรจะบอก มีอะไรจะพูดก็พูดมาได้นะ " แล้วฉันก็หันไปกินไข่ทรงเครื่องต่อด้วยความอร่อย 
เขาเดินเข้ามาใกล้ๆฉันและพูดคำว่า " เราขาดกันดีกว่า " แล้วเขาก็เดินออกไปพร้อมกับการปิดประตูเบาๆ ฉันนั่งมึนงงมาก วางไข่ทรงเครื่องลงพร้อมกับน้ำใสๆกำลังไหลอาบสองแก้ม ไข่ทรงเครื่องทำไมไม่อร่อยอีกต่อไป ฉันไม่รู้ความหมายที่เขาพูดออกมา พยายามตั้งสติและก็เข้าใจ นั่งนิ่งเงียบอยู่นาน ประมาณ 20 กว่านาที จนทำอะไรไม่ถูก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น ฉันไม่อยากออกไปเปิดประตูให้ใครเลย ใครมาหาฉันในเวลานี้นะ เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงพูดว่า " เปิดประตูให้หน่อยครับ " ฉันจึงเดินไปเปิดประตู 
พบดอกไม้ช่อโต และคำพูดว่า " เราขาดกันดีกว่า หมายถึง ขาดจากการเป็นเพื่อน แล้วมาเป็นแฟนเค้านะตัวเอง " ฉันยืนอึ่งพร้อมยิ้มทั้งน้ำตา 

.........................................................

นางสาวปนัดดา วัดจันทร์

คบ.ภาษาไทย ปี 3 หมู่ 3

รหัส 57210406305

เรื่อง รักเธอทั้งหมดของหัวใจ

เรื่อง รักเธอทั้งหมดของหัวใจ

           ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ ว่า เธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอวันคืนเก่าๆ ก็กลับมาเสมอมีแต่เธอที่จะไม่กลับมาอีกแล้ว คืนแล้วคืนเหล่าที่ฉันนอนฟังเพลงนี้และเผลอหลับไปในแต่ละวัน เพลงเก่าของวงพอส ซึ่งเป็นเพลงโปรดอีกเพลงที่ฉันชื่นชอบนั่นเอง
            เวลาที่เราได้ฟังเพลงบางเพลง มันทำให้เราคิดถึง คนบางคนเสมอ ฉันเคยแอบรักรุ่นพี่คนหนึ่งที่อยู่แถวบ้านเป็นเวลายาวนานนับสิบกว่าปี ตั้งแต่วัยเด็กจนกระทั่งถึงช่วงเวลาที่ฉันเรียนหนังสือระดับชั้นมัธยมปลาย มารู้ตัวอีกทีว่า เขาก็แอบชอบฉันเช่นเดียวกัน มันวิเศษมาก เราตกลงคบหาดูใจกันเป็นระยะเวลาเกือบ 5 ปี สุดท้ายความสัมพันธ์ทุกอย่างมันก็จบลงตามระยะเวลาของมันและด้วยเหตุผลเป็นร้อยเป็นพันที่เราต้องเผชิญ ฉันคงจะไม่โทษอะไรทั้งสิ้น อาจเป็นเพราะเราคงเด็กเกินกว่าจะเข้าใจในความรัก ยังไงฉันก็เชื่อว่า ความรักมันสวยงามเสมอ ฉันรักทุกคนที่เข้ามาในชีวิตฉัน ฉันยินดีกับทุกสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับทุกอย่างที่เสียไปเสมอ
           ขอบคุณความรักครั้งนั้น ถึงแม้มันจะไม่จบแบบสมหวังไม่จบอย่างที่เราตั้งใจหรือที่เราเคยใฝ่ฝันเอาไว้ สุดท้ายความผิดหวังในครั้งนั้น มันทำให้เราได้เรียนรู้อะไรต่างๆมากมาย จงใช้มันเป็นพลังด้านบวก ขับเคลื่อนตัวเองให้เดินทางไปข้างหน้าจากทุกสิ่งทุกอย่างที่เราได้เรียนรู้ในความรักที่ผ่านมา
           ฉันก็ยังคงสนุกกับชีวิต สนุกกับความรักเสมอ สักวันในช่วงที่เหมาะสมก็คงจะมีความรักที่เหมาะสมกับเราเช่นเดียวกัน และในช่วงเวลานี้ฉันเองก็กำลังมีความรักครั้งใหม่ ฉันคงไม่ได้คาดหวังว่ามันจะเป็นอย่างไร "ความรักไม่ใช่การเข้าไปเป็นชีวิตเขา แต่คือการเข้าไปอยู่ข้างๆ ชีวิตเขา" สิ่งเดียวที่จะทำให้เราอยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ "ความเข้าใจ" ล้วนๆ ว.แหวน ได้กล่าวเอาไว้ในหนังสือ "เป็นอะไรไป...ความรัก?" ฉันได้ลองอ่านหนังสือเล่มนี้แล้วมันทำให้ฉันเข้าใจในความรักมากขึ้น
           เมื่อมีโอกาสได้รักใครสักคนอีกครั้งแล้ว ฉันก็อยากจะรักษาและดูแลความรักให้ดี ฉันเองก็ไม่รู้ว่าอนาคตมันจะเป็นอย่างไร ไม่มีอะไรแน่นอนในความรัก แต่ฉันก็จะรักเขาทั้งหมดของหัวใจที่ฉันมี ขอแค่ให้เขาเข้ามาเพื่อที่จะไม่ผ่านไปก็เพียงพอแล้ว

ภารกิจที่ 1/1 นินทาเพื่อน

เรื่อง คิดแล้วก็ขำ

              กิจกรรมเป็นสื่อนำแห่งความสำเร็จ กิจกรรมทำให้เราสนุกสนาน กิจกรรมทำให้ใจเราเบิกบาน กิจกรรมสร้างงานและสามัคคี เรารู้จักกันครั้งแรกตั้งแต่ตอนรับน้อง คือ เรามีชื่อเล่นเหมือนกัน เวลาใครเรียกมันเราก็จะหันเวลาใครเรียกเรามันก็จะหัน เอาเป็นว่าเรารู้จักกันและสนิทกันมากขึ้น เพราะมีชื่อเล่นเหมือนกัน  ไม่ใช่แค่ชื่อเล่นที่เหมือนกันนะ แถมหุ่นเรากับมันยังคล้ายๆกันอีกด้วย ทั้งส่วนสูงและน้ำหนัก รูปร่างก็เหมือนๆกันนั้นเอง
               มันเป็นคนที่มีจุดเด่นและเอกลักษณ์สำคัญหลายอย่างมาก มันเสียงดี ร้องเพลงได้อย่างไพเราะ และอีกอย่างที่สำคัญ ซึ่งทำให้คนจดจำมันได้ดี คือ เสียงหัวเราะ มันมีเสียงหัวเราะที่แปลกประหลาดชวนให้ขำตามอยู่เสมอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึ่งพอใจเป็นอย่างมากถึงมากที่สุด ทุกครั้งที่มีเรื่องตลก เสียงหัวเราะของมันจะโดดเด่นมากที่สุดเลยก็ว่าได้
               ถ้าให้คิดถึงมันก็คงจะต้องคิดถึงเสียงหัวเราะของมันเป็นสิ่งแรก แถมเราคงจะต้องอดขำตามไปด้วยไม่ได้เมื่อได้ยิน คิดแล้วก็รู้สึกขำ เพราะเสียงหัวเราะมันหลอนในความคิดทุกครั้ง ก็ถือว่าเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของเพื่อนคนนี้ที่ทำให้เราอยากเล่นด้วย รู้สึกว่าอยู่ด้วยแล้วมีความสุข สนุกสนาน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเห็นแต่มันมีความสุข ก็มีความทุกข์ปะปนอยู่ด้วย มีหลายครั้งที่เคยเห็นมันร้องไห้ บางครั้งที่เราคอยปลอบให้หยุดร้องไห้ บางทีเราก็อยากบอกมันว่า มันร้องไห้ไม่ค่อยเหมือนนะไม่สู้การหัวเราะ ก็อยากเห็นเพื่อนคนนี้มีแต่เสียงหัวเราะที่สนุกสนานแบบนี้ไปตลอด

.........................................................
นางสาวปนัดดา วัดจันทร์
คบ.ภาษาไทย ปี 3 หมู่ 3
รหัส 57210406305