บน
ดวงตะวันยังไม่ทันลับขอบฟ้า
ความมืดก็ถาโถมเข้ามาแล้ว “ใครกำลังเดินเข้ามาพวกมึงดูสิ”
เสียงของท่านปู่ตา หัวหน้าวิญญาณผีทั้งหลายที่สิงสถิตอยู่ ณ ศาล แห่งนี้
ประจำสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง
“ใครก็ไม่รู้ครับ จะมาทำอะไรกลางค่ำกลางคืน”
แสงบริวารผีของปู่ตาตะโกนตอบด้วยความสงสัยในตัวของชายวัยรุ่นคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามายังบริเวณหน้าศาล
“สาธุ คุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยาย
ที่สิงสถิตอยู่ ณ บริเวณนี้ ช่วยลูกด้วย ขอให้ลูกสอบผ่านกับเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ
ด้วยนะครับ อย่างได้ติด F ในวิชา การบริหารจัดการป่าไม้อีกเลย
สอบครั้งที่สามแล้ว ถ้าลูกสอบผ่าน ในวันศุกร์ของสัปดาห์นี้ ลูกจะแก้บนในวันเสาร์
สิ่งที่ลูกจะนำมาถวาย คือ เหล้าหนึ่งเมาไปเลย สาธุ”
ต้นกล้า นักศึกษา ชั้นปีสุดท้าย ของคณะวิทยาศาสตร์
มาบนบานขอให้ปู่ตาช่วยเหลือตนเองในสอบผ่านและได้สำเร็จการศึกษากับเพื่อน ๆ
“โอ้ หนึ่งเมา ท่านปู่สนใจไหมครับ
ศาลเราไม่ได้จัดปาร์ตี้ฉลองสังสรรค์ แบบศาลบ้านอื่นมานานแล้วนะครับ
ถ้าเราได้เหล้าจากไอ้หนุ่มนี้ หนึ่งเมา หมายถึงว่า
มันคงจะนำเหล้ามาถวายจำนวนไม่อั้น เราก็จะสามารถเชิญแขกมากมายเพื่อมาร่วมงานที่ศาลของเราได้สบาย
ๆ ท่านปู่สนใจจัดงานปาร์ตี้ครั้งนี้ไหมครับ” แสงวิญญาณผีคิดสนุกสนานกับของที่ต้นกล้าจะนำมาถวายในอีกไม่ช้านี้
“ก็ดีเหมือนกัน
เราไม่ได้จัดปาร์ตี้ที่ศาลนานแล้ว
ไอ้แสงมึงส่งข้อความทางไลน์ไปบอกวิญญาณภูตผีบ้านอื่น ๆ ให้มาร่วมงานปาร์ตี้ครั้งนี้ด้วยนะ
เชิญมาให้เยอะ ๆ บอกว่า ศาลเรามีปาร์ตี้ในวันเสาร์นี้”
ปู่ตาบอกแสงบริวารผีคนสนิท “ได้เลยครับท่านปู่ จัดให้ครับ”
แสงตอบกลับด้วยความดีใจ
เมื่อถึงวันเวลาดังกล่าว
ต้นกล้านักศึกษาหนุ่ม กลับลืมนำสิ่งที่ตนบนบานไว้กับปู่ตามาถวาย ทำให้ปู่ตาเสียหน้าแล้วผิดคำพูดกับวิญญาณผีทั้งหลายที่แสงต่างเชิญมาร่วมงานปาร์ตี้
ปู่ตาโมโหมาก บอกแสงไปเข้าฝันและจัดการข่มขู่ต้นกล้าให้หลาบจำ
ต้นกล้านักศึกษาหนุ่มจึงรีบนำของที่ตนบนไว้มาถวาย
คือ เหล้าหนึ่งขวด แล้วต้นกล้าก็แจ้งปู่ตาว่า “ลูกนำของมาถวายแล้วนะครับ
ขอบคุณท่านปู่มาก ๆ ที่ช่วยเหลือ วันหลังลูกจะมาบนอีกนะครับ
แก้บนช้าไปหน่อยแต่ก็คงจะถูกต้องสมใจแล้วนะครับ”
ปู่ตากับแสงวิญญาณผี
ยิ่งโมโหมากเข้าไปกันใหญ่ เพราะของที่ต้นกล้านำมาถวายดันไม่ได้เป็นไปอย่างที่ตนคิด
“โถ่ ไอ้หนุ่มคนนี้ กูจะทำยังไงกับมันดี บอกกูว่าจะถวาย เหล้าหนึ่งเมา
ยิ่งใหญ่มาก กูก็หนึ่งว่า หนึ่งเมาคือ จำนวนไม่อั้น เพราะผีที่เก่งกาจอย่างกูกินเท่าไหร่ก็ไม่เมา
แต่มึงกับถวายแค่หนึ่งขวด ขวดใหญ่กูไม่ว่าหรอก นี้แค่ขวด M150
โถ่เอ้ย หลงกลคำพูดของไอ้พวกมนุษย์จริง ๆ”
“ดังคำโบราณเขาสอนไว้ว่า
อย่างไว้ใจทางอย่างวางใจคน จำไว้นะไอ้แสงผีแก่ ๆ อย่างเรา อย่าเชื่อคำพูดมนุษย์อีก”
ปู่ตาสอนแสงวิญญาณผีด้วยความไม่พึงพอใจ แต่ก็รู้สึกว่า
การกำขี้ก็คงจะดีกว่าการกำตด
จากหนังสือรวมเรื่องสั้น ใครในศาล
เรื่องสั้น เรื่อง บน
เขียนโดย ก๋ามเอิญ คำ


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น