วันอาทิตย์ที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

ภารกิจที่ 1/1 นินทาเพื่อน

เรื่อง คิดแล้วก็ขำ

              กิจกรรมเป็นสื่อนำแห่งความสำเร็จ กิจกรรมทำให้เราสนุกสนาน กิจกรรมทำให้ใจเราเบิกบาน กิจกรรมสร้างงานและสามัคคี เรารู้จักกันครั้งแรกตั้งแต่ตอนรับน้อง คือ เรามีชื่อเล่นเหมือนกัน เวลาใครเรียกมันเราก็จะหันเวลาใครเรียกเรามันก็จะหัน เอาเป็นว่าเรารู้จักกันและสนิทกันมากขึ้น เพราะมีชื่อเล่นเหมือนกัน  ไม่ใช่แค่ชื่อเล่นที่เหมือนกันนะ แถมหุ่นเรากับมันยังคล้ายๆกันอีกด้วย ทั้งส่วนสูงและน้ำหนัก รูปร่างก็เหมือนๆกันนั้นเอง
               มันเป็นคนที่มีจุดเด่นและเอกลักษณ์สำคัญหลายอย่างมาก มันเสียงดี ร้องเพลงได้อย่างไพเราะ และอีกอย่างที่สำคัญ ซึ่งทำให้คนจดจำมันได้ดี คือ เสียงหัวเราะ มันมีเสียงหัวเราะที่แปลกประหลาดชวนให้ขำตามอยู่เสมอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึ่งพอใจเป็นอย่างมากถึงมากที่สุด ทุกครั้งที่มีเรื่องตลก เสียงหัวเราะของมันจะโดดเด่นมากที่สุดเลยก็ว่าได้
               ถ้าให้คิดถึงมันก็คงจะต้องคิดถึงเสียงหัวเราะของมันเป็นสิ่งแรก แถมเราคงจะต้องอดขำตามไปด้วยไม่ได้เมื่อได้ยิน คิดแล้วก็รู้สึกขำ เพราะเสียงหัวเราะมันหลอนในความคิดทุกครั้ง ก็ถือว่าเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของเพื่อนคนนี้ที่ทำให้เราอยากเล่นด้วย รู้สึกว่าอยู่ด้วยแล้วมีความสุข สนุกสนาน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเห็นแต่มันมีความสุข ก็มีความทุกข์ปะปนอยู่ด้วย มีหลายครั้งที่เคยเห็นมันร้องไห้ บางครั้งที่เราคอยปลอบให้หยุดร้องไห้ บางทีเราก็อยากบอกมันว่า มันร้องไห้ไม่ค่อยเหมือนนะไม่สู้การหัวเราะ ก็อยากเห็นเพื่อนคนนี้มีแต่เสียงหัวเราะที่สนุกสนานแบบนี้ไปตลอด

.........................................................
นางสาวปนัดดา วัดจันทร์
คบ.ภาษาไทย ปี 3 หมู่ 3
รหัส 57210406305

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เรื่องสั้น เรื่องที่ 12 เรื่อง บน

บน           ดวงตะวันยังไม่ทันลับขอบฟ้า ความมืดก็ถาโถมเข้ามาแล้ว “ ใครกำลังเดินเข้ามาพวกมึงดูสิ ” เสียงของท่านปู่ตา หัวหน้าวิญญาณผีทั...