บริวาร
“บริวารกูนี้มีน้อยจังเลย
อยากได้บริวารเพิ่ม ไว้เป็นเพื่อนเล่น มึงว่าไหม ไอ้ครอง”
วิญญาณผีปู่ตาที่ปกป้องคุ้มครอง ณ
บริเวณสถานบันการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งบ่นพึมพำกับบริวารผีตนที่ตนเองสนิท
“เวลามาบนบานศาลกล่าวมีแต่ นำอาหารการกินมาถวาย
กูกินจนอ้วนถ้วนสมบูรณ์แล้ว อยากจะลดหุ่นบ้าง เอาบริวารมาถวายเพิ่มไม่ได้หรอว่ะ
ไม่อยากได้อาหารแล้ว นี้ก็เต็มศาลไปหมด จนต้องประกาศแจกจ่ายไปยังศาลอื่น ๆ
ที่อยู่ในละเวกใกล้เคียง” วิญญาณผีปู่ตาบ่นกับบริวารที่ตนสนิท
“ไอ้พ่อหนุ่มนี้มันคนประเทศไหนบ้านไหนเมืองไหนว่ะ
มาดูสิไอ้ครอง” วิญญาณผีปู่ตาเรียกครอง
วิญาณผีชราสูงที่เป็นบริวารสนิทมารับใช้ “ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันแต่คนไม่ใช่มนุษย์แถวนี้แน่นอน”
“แล้วมันมาไหว้บนบานหรือกล่าวอะไรกับกูว่ะ พูดภาษาอะไรกูแปลไม่ออก
มึงแปลให้กูดูสิ” วิญญาณผีปู่ตาสั่งครองวิญญาณบริวาร
“นี้เขาเรียกว่า
ชาวต่างชาติ เขาคงจะพูดภาษาบ้านเกิดเมืองนอนเขาสิท่านปู่ เราต้องไปตามหา
วิญญาณผีที่เป็นชาวต่างชาติมาแปลให้” ครองบอกปู่ตา “อ่อ อีเชอรี่ไง
วิญญาณผีฝรั่งที่มาอาศัยอยู่ศาลข้างๆมันเป็นผีฝรั่งมาเกิดอุบัติเหตุตายแถวนี้
วิญญาณมันคงไม่มีค่าเครื่องบินกลับประเทศเลยอาศัยอยู่แถวนี้ไปก่อน
ไปเรียกมันมาแปลให้กูฟังสิไอ้ครอง” “ได้ครับปู่ตา”
ครองตอบรับคำที่ปู่ตาสังแล้วรีบไปตามเชอรี่ผีฝรั่งที่อาศัยอยู่ในบริเวณศาลของหมู่บ้านถัดไป
“ไอ้หนุ่มนี้มันคือ อาจารย์คนใหม่ของมหาลัยค่ะท่านปู่
มันพึ่งสอบได้งานที่นี้มีหน้าที่สอนนักศึกษามันเหงา
มันเลยมาบนขอให้ได้คู่รักเป็นมนุษย์แถว ๆ
แก้เหงาแล้วมันจะถวายบริวารมาอารักขาท่านปู่อย่างสมพระเกียรติ”
เชอรี่วิญญาณผีสาวบอกปู่ตา
“งั้นดีเลยกูอยากได้บริวารเพิ่มอยู่พอดี
ฮ่า ๆ”
ปู่ตาหัวเราะด้วยความชอบใจที่จะได้บริวารเพิ่มที่สมพระเกียรติตามคำที่อาจารย์ฝรั่งมาบนไว้
“เห้ย ตัวอะไรว่ะเนี๊ย
รูปร่างสูงยาวสวยงามดี แต่กูไม่รู้จักวิธีเลี้ยง ไปตามอีนังเชอรี่มาให้กูถามสิ
ไอ้ครอง” หลังจากที่อาจารย์ฝรั่งมาแก้บนปู่ตาด้วยบริวารใหม่
แต่ปู่ตาไม่รู้จักจึงใช้ให้ครองบริวารผีตนสนิท
ไปตามเชอรี่วิญญาณผีสาวต่างชาติที่น่าจะรู้จักบริวารใหม่ที่ปู่ตาไม่รู้จักมาให้ปู่ตาสอบถาม
“สัตว์ชนิดนี้ที่อาจารย์ฝรั่งนำมาถวาย
เป็นสัตว์ต่างชาติ ลักษณะการใช้ชีวิตมันก็คล้าย ๆ กับม้า แลดูเท่กว่าม้าอีกค่ะ
ทีนี้ศาลปู่ตาเท่มาก ศาลอื่น ๆ ในละเวกนี้ไม่มีบริวารเท่แบบปู่ตาอีกแล้ว” “เออ
ดี ๆ กูชอบ ๆ ขอบคุณมากเชอรี่ว่าแต่ เขาเรียกมันว่าอะไร” “เขาเรียกมันว่า
ยีราฟ ค่ะ”
วิญญาณผีปู่ตานึกว่า จะเลี้ยงง่าย
ดูจากรูปลักษณะภายนอกสวยงามเหมือนม้าแต่ในทางกลับกันต่างไม่มีใครรู้วิธีการเลี้ยงบริวารใหม่ชนิดนี้เลย
แถวมูลของมันก็กเหม็นสาบไปทั่ว สร้างความวุ่นวายให้กับปู่ตาเป็นอย่างมาก ครองกล่าวกับปู่ตาว่า
“โบราณเขาบอกไว้ว่า สวยแต่รรูปจูบไม่หอม” “เกี่ยวกันไหมว่ะไอ้ครอง มึงเอามันไปบริจาคหรือเอาไปทิ้งให้ศาลอื่น
ๆ ในละเวกนี้เลยไป” ปู่ตาสั่งครองวิญญาณบริวารที่ตนสนิทให้นำบริวารใหม่นี้ไปให้ไกล
ๆ ตน
.........................................
จากหนังสือรวมเรื่องสั้น ใครในศาล
เรื่องสั้น เรื่อง บริวาร
เขียนโดย ก๋ามเอิญ คำ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น