รับน้องใหม่
“รุ่นพี่พาเรามาไหว้อะไรว่ะ นี้หรอศาลปู่ตาที่เขาว่าศักดิ์สิทธิ์ดูดิมีรูปวาดเหมือนด้วยฮ่า
ๆ นี้คือ ใบหน้าที่แท้จริงของปู่ตาหรอว่ะ ตลกว่ะ ใครวาดมาถวายว่ะ
กูว่าขาดอีกอย่างว่ะ แล้วจะเท่เลยถ้ามีสิ่งนี้” “สิ่งนี้คืออะไรว่ะ” โป้งถามเก่ง “ไม่บอกโว้ย” เก่งอมยิ้มแล้วหัวเราะ
โป้งกับเก่งเพื่อนรักที่ตามกันมาเรียนมหาลัยในคณะเดี่ยวกัน
จับกลุ่มซุบซิบนินทาในขณะที่รุ่นพี่กำลังพาทำพิธีไหว้ศาลปู่ตาเพื่อขอถวายตัวเป็นนักศึกษาที่จงรักภักดีต่อสถาบันซึ่งเป็นพิธีกรรมสุดท้ายของการรับน้องใหม่ของปีการศึกษาใหม่นี้
“ไอ้เด็กพวกนี้มันพูดอะไรให้กูว่ะ
เดี๋ยวได้เจอของดี
นอกจากโลกมนุษย์ที่มึงอยู่มึงไม่รู้ใช่ไหมว่ามีอีกโลกที่อยู่เคียงข้าง
นินทากูต่อหน้าเลยนะเดี๋ยวกูจะหักคอมึง”
วิญญาณผีปู่ตาที่สิงสถิตอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยของปกป้องคุ้มครองผู้คนแถวนี้ พึมพำกับตัวเองด้วยความไม่พอใจ
“น้อง
ๆ คนไหนที่มีความปรารถนาจะบนบานขอพรอะไรกับปู่ตาให้ตั้งจิตอธิษฐานเลยนะคะ
รับรองประสบผลสำเร็จทุกคนทุกความปรารถนาจ้า”
รุ่นพี่สต๊าฟคนหนึ่งกล่าว
“เห้ย
ไอ้โป้งมึงได้ยินไหมว่ะ
ถ้าศักดิ์สิทธิ์จริงงั้นกูจะขอให้คืนนี้เชลซี่ยิงเข้าสักสามลุกด้วยเทอญ เดี๋ยวลูกจะถวายของหล่อ
ๆ เท่ ๆ แมน ๆ ที่วัยรุ่นเขากำลังฮิตให้ท่านปู่เลยครับผม” เก่งตั้งจิตอธิษฐานด้วยความตั้งใจยิ่ง
หลังจากที่วิญญาณผีปู่ตาแอบฟังอยู่ก็ยิ่งสร้างความอยากรู้อยากเห็นเข้าไปใหญ่
“อะไรของมึงว่ะ ของหล่อ ๆ เท่ ๆ แมน ๆ ที่วัยรุ่นเขากำลังฮิต” “ถ้าท่านปู่อยากรู้ก็ลองให้ไอ้เด็กหนุ่มนี้มันสมหวังดูสิ” ราม
วิญญาณบริวารผีของปู่ตากล่าวขึ้นเพื่อเสนอความคิดเห็นกับวิญญาณผีปู่ตา
“เห้ย
เชลชี่ยิงเข้าสามลูกจริง ๆ ว่ะ ปู่ตาศักดิ์สิทธิจริง ๆ
พรุ่งนี้กูต้องซื้อของที่บนไว้ไปถวายสะแล้ว” เก่งบอกโป้งด้วยความภูมิใจ
หลังจากที่เก่งนำของที่บนไว้มาถวายปู่ตาก็ทำให้ปู่ตามึนงงกับของสิ่งนี้
แต่ก็ได้รามวิญญาณผีบริวารช่วยจัดการให้ กลางดึกคืนหนึ่งหลังจากที่เก่งนำของมาถวายปู่ตา
ปู่ตารู้สึกชอบอกชอบใจกับของถวายเป็นอย่างมาก จึงไปเข้าฝันขอบคุณเก่ง
แต่เก่งกลับเข้าใจผิดกลัวปู่ตา แล้วเล่าให้โป้งฟัง “ว่าปู่ตามาเข้าฝันน่ากลัวมาก รูปร่างสูงใหญ่ ผิวเข้ม ๆ ทรงผมสีแดง ๆ
น่ากลัวมาก ๆ”
“แล้วมึงซื้ออะไรไปถวายปู่ตาว่ะ”
โป้งถามเก่งด้วยความสงสัย “กูซื้อน้ำยาย้อมผมสีแดงไปถวายว่ะ
กูอยากให้ท่านเสริมความหล่อไง เขากำลังฮิตเลยทรงผมสีแดง”
“เห้ย จริงหรอว่ะ ฮ่า ๆ” โป้งอึ่งและอดขำของถวายของเก่งไม่ได้
แต่ก็คิดไปคิดมาจึงคิดออกแล้วบอกเก่งว่า “อ่อ
กูนึกออกแล้ว มึงบอกว่า เหมือนฝันเห็นปู่ตาทรงผมสีแดง ๆ ใช่ปะ
ก็นั่นไงปู่ตาเขามาเข้าฝันบอกมึงว่า สีย้อมผมที่ซื้อให้ ใช้แล้วนะ
มึงนี้กลัวไปทั่ว ท่านอาจมาดีมาขอบคุณมึงหรือป่าว คิดดี ๆ ” โป้งบอกเก่ง
เก่งนั่งคิดทบทวนในความฝัน จึงนึกขึ้นได้ว่า
ในความฝันก่อนที่ปู่ตาจะจากไปปู่ตาได้ส่งยิ้มให้ตน นั้นก็แสดงถึงความพึงพอใจไม่ใช่อารมณ์โกรธแค้นขัดเคืองใจแต่อย่างไร
ทำให้เก่งนึกในทางกลับกันว่าปู่ตาคงจะตั้งใจมาขอบคุณตนเองจริง ๆ


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น