เรื่องสั้น เรื่องที่ 7 เรื่อง ป้ายใหม่

ป้ายใหม่

ช่วงบ่ายอากาศร้อนอบอ้าว ในขณะที่สายบัวปัดกวาดเช็คถูพื้นไปมาอยู่ตรงระเบียงชั้นสองที่ตึกอาคารเรียนรวม สายบัวได้แต่ขุ่นคิดในใจว่า สิ้นเดือนนี้จะเอาเงินที่ไหนให้สมศักดิ์ ผู้เป็นสามีไปหาหมอ เพื่อทำการผ่าตัดต้อลมที่ดวงตา ลำพังแค่เงินเดือนไม่กี่พันคงจะไม่เพียง เพราะสายบัวประกอบอาชีพเป็นแม่บ้าน อยู่ที่มหาวิทยาลัยใกล้บ้านมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ตั้งแต่สามีป่วยก็ทำให้มีค่าใช้จ่ายเยอะขึ้น

“สายบัวเป็นอะไรทำไมช่วงนี้ดูเหม่อ ๆ” แววตาเพื่อนแม่บ้านที่ทำงานด้วยกันถามสายบัวด้วยความเป็นห่วง “ฉันกลัวสิ้นเดือนนี้จะไม่มีเงินไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้สามี” น่าสงารจังเลย แววตาพูดกับตัวเองใจ

“งั้นเอาอย่างนี้ไหมสายบัว ลองไปบ่นขอเลขเด็ดๆสักตัวที่ศาลปู่ตาดูสิ เพื่อจะได้โชคได้ลาภกับคนอื่นเขาบ้าง” “จะดีหรอแววตา ฉันไม่ค่อยจะดีดวงทางด้านนี้เลย อีกอย่างฉันไม่เคยซื้อหวยหรือล็อตเตอร์รี่เลยคงซื้อไม่เป็นหรอกจ๊ะ” “จะไปยากอะไร ปะฉันจะพาไปขอพรปู่ตา” แววตาพูดเสร็จก็ชวนสายบัวเดินตรงไปบริเวณหน้าสาลปู่ตา สถานที่ศักดิ์ประจำสถาบัน

หลังจากที่แววตากับสายบัวตั้งจิตอธิษฐานขอพรต่อหน้าศาลปู่ตาเสร็จ แววตาก็พาสายบัวไปซื้อล็อตเตอร์รี่ แต่สายบัวหยิบเอาเพียงหนึ่งใบเท่านั้น เพราะตนก้ไม่มีทุนจะซื้อมากนัก

“น่าสงสารจริง ๆ นางแม่บ้านคนนี้มันถึงเวลาที่จะได้โชคกับคนอื่นเขาแล้ว แต่นางแม่บ้านอีกคนยังไม่ถึงเวลาค่อยเอาก็แล้วกันนะ กูจะให้โชคเพียงคนเดียวก่อนล่ะวันนี้ เอาไปเลยโชคชั้นหนึ่ง” วิญญาณผีปู่ตาหัวหน้บริวารภูตผีทั้งหลายที่สิงสถิตอยูในสถาบันการศึกษาแห่งนี้กล่าว

เมื่อได้ยินที่นางสายบัวตั้งจิตอธิษฐานขอพร จึงมีความเห็นอกเห็นใจและพร้อมที่จะช่วยเหลือ ซึ่งก็เห็นว่านางมีบุญวาสนาที่จะได้โชคลาภพอดี

ความคิดของวิญญาณผีปู่ตาดังจนวิญญาณนายสนั่นบริวารผีตนสนิทได้ยิน จึงกล่าวขัดขึ้นว่า “ใช่ อยากช่วยเหลือนางจริง ๆ หรอท่าน ไม่ใช่เพราะ เห็นแก่ของที่นางจะนำมาถวายหรอกหรอครับ”

“โถ่ไอ้นี่ รู้ใจกูจริง ๆ ก็มีส่วน กูแค่เห็นว่า ป้ายหน้าศาลของกูมันเก่าแล้ว เห็นอีนางแม่บ้านคนนี้มันบนว่าจะสร้างถวายป้ายสวย ๆ งาม ๆ ใหญ่ๆ ให้ใหม่ ก็น่าจะดีกว่าอันเก่า แล้วอีกอย่างนางแม่บ้านคนนี้ ดวงมันกำลังจะได้โชคพอดี กูก็เลยจะสนองคุณให้มัน ก็แค่นั้น” วิญญาณผีปู่ตาพูดกับวิญญาณผีนายสนั่นเสร็จแล้วเลยอมยิ้มจากไป

นางสายบัวถูกหวยล็อตเตอร์รี่รางวัลที่หนึ่ง ถือเป็นโชคชั้นใหญ่มาก สมหวังกับการตั้งอธิษฐานขอพรกับปู่ตา นางจึงมาแก้บนโดยการนำคนงานก่อสร้างมาสร้างป้ายใหม่บริเวณหน้าศาลถวายปู่ตา ป้ายใหม่ถูกสร้างถวายขึ้นอย่างดี ทำด้วยปูนปูกระเบืองสีสันสวยงาม

วิญญาณผีในหมู่บ้านละเวกใกล้ๆก็ต่างชื่นชมกับความยิ่งใหญ่และความงดงามของป้ายใหม่หน้าศาลปู่ตา ไม่กี่วันต่อมานายสนั่นวิญญาณผีบริวารของผีปู่ตาสังเกตตเห็นอาการของปู่ตาไม่ค่อยดี ร่างกายทรุดโทรม พักผ่อนอยู่แต่ในห้องพัก จึงได้เข้ามาดูแลและสอบถามอาการของปู่ตาว่าเป็นอย่างไรบ้าง ไปทำอะไรมาทำไมถึงมีอาการเหมือนไม่ค่อยได้พักผ่อน

วิญญาณผีปู่ตาจึงเล่าให้บริวารฟังว่า “เห็นแสงสะท้อนที่มันรอดเข้ามาในห้องกูไหม” ปู่ตาถามนายสนั่น “เห็นครับ แสงอะไรทำไมมันแสบตาจัง ผมก็สะดุดตาตั้งแต่เข้ามาให้ห้องท่านปู่แล้ว”

“ก็ไอ้แสงสะท้อนของกระเบื้องป้ายใหม่นะสิ ข้อดีของมันก็ดีนะ  แต่ข้อเสียมันไอ้กระเบื้องสวยเหล่านี้มันดันสะท้อนแสงเข้ามาในห้องของกู ทำให้กูแสบตา จนไม่ได้หลับได้นอนเลยนะสิ” สนั่นได้ยินสาเหตุที่ทำให้ปู่ตาอาการทรุดโทรมกฌอดขำไม่ได้ เพราะ ตอนแรกก็เห็นปู่ตาชอบป้ายใหม่อยู่ไม่ใช่น้อย เห็นไฉนกลับกรายมาเป็นแบบนี้

“แต่เดี๋ยวกูก็ชิน ไม่เป็นไรเพื่อความยิ่งใหญ่และความสวยงามของป้ายใหม่กูยอม” วิญญาณผีปู่ตากล่าวกับบริวารของตน 

.........................................

จากหนังสือรวมเรื่องสั้น ใครในศาล

เรื่องสั้น เรื่อง ป้ายใหม่

เขียนโดย ก๋ามเอิญ คำ