เรื่องสั้น เรื่องที่ 3 เรื่องอาถรรพ์รถบิ๊กไบค์

อาถรรพ์รถบิ๊กไบค์

         “ถนนสายหลักของมหาวิทยาลัยเป็นเหมือนเส้นทางอาถรรพ์ เพราะเป็นเส้นทางที่เกิดอุบัติเหตุอยู่บ่อยครั้ง เพียงแค่ระยะทางไม่ถึงสองกิโลเมตร จากทางหน้ามหาวิทยาลัยเข้ามาจนถึงวงเวียนสี่แยกใหญ่กลางสถาบันที่ถูกปกคลุมไปด้วยป่าไม้นานา ๆ ชนิด”

          “ช่างเป็นเรื่องที่น่าแปลกเหลือเกิน รู้ไหมว่า รถที่เกิดอุบัติติเหตุส่วนใหญ่จะเป็นรถมอเตอร์บิ๊กไบค์ทั้งนั้น ตั้งแต่พวกพี่เข้ามาอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ จำได้เลยว่า ตอนนั้นพี่อยู่ปีหนึ่ง หลังจากทำกิจกรรมอะไรก็ไม่รู้ พี่จำไม่ได้เสร็จ ท่ามกลางบรรยายที่ฝนตกหนัก ถนนสายนี้ก็เกิดอุบัติเหตุ มีรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ รถของรุ่นพี่ชั้นปีที่ 4 ชนเข้าอย่างแรงกับรถมอเตอร์ฮอนด้าเวฟรุ่นเก่าของชาวบ้านแถวนี้ รุ่นพี่ของเราเสียชีวิตคาที่ แต่ชาวบ้านคนนั้นอาการสาหัส รถมอเตอร์ไซค์แต่ละคันหมดสภาพดูไม่ได้เลยค่ะ” แพรวรุ่นพี่สตาฟนักศึกษา กำลังเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ในรั้วมหาวิทยาลัยให้น้อง ๆ ปีหนึ่งฟัง

          “ล่าสุดก่อนที่น้อง ๆ จะเข้ามา เมื่อสัปดาห์ก่อนที่ผ่านมานี้เอง ถนนสายนี้ก็เกิดอุบัติเหตุอีกนะ คนนี้อยู่ปีสามรุ่นเดียวกันกับพี่เอง พี่ก็ไม่ค่อยสนิทกับเขาเท่าไหร่ เรียนคนละเอก เขากลับจากเที่ยวกลางคืนที่ร้านเหล้าชื่อดังหลังมอเรานี้แหละ หอพักเขาอยู่หน้ามอเลยรีบรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์กลับหอสงสัยจะด้วยความมึนเมาด้วยละมั้ง รถเสียหลักท่าไหนไม่รู้ พุ่งชนต้นไม้ใหญ่ข้างทาง บางทีก็จะมีบางคนได้ยินเสียงท่อดังของรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ ผ่านแล้วแล้วเงียบหายไป”แพรวพูดจบ น้องปีหนึ่งก็นั่งเงียบมีอาการสั่นกลัวไปตาม ๆ กัน

 “ที่พี่เล่าเรื่องนี้ให้น้อง ๆ ฟังเพราะ อาจารย์ในสาขาคนหนึ่งของเราฝันว่า ปู่ตาท่านไม่พอใจที่มีนักศึกษาใหม่คนหนึ่งขับรถคันใหญ่ ๆ ท่อเสียงดัง ๆ มันรบกวนท่าน น้องคนไหนรู้ตัวก็อย่าทำนะคะ มันสื่อให้เห็นถึงคนที่สันดานที่ไม่ดีค่ะ พี่ขอพูดตรง ๆ ไม่ใช่แค่รบกวนปู่ตา แต่ยังรบกวนคนอื่น ๆ อีกด้วย ทั้งขับรถเร็วทั้งเสียงท่อดัง ชะลอความเร็วลงและเปลี่ยนท่อก็คงจะดีนะคะ ระวัง! อาถรรพ์ของรถบิ๊กไบค์นะคะ เพราะอุบัติเหตุไม่ได้เกิดขึ้นแค่สองคันที่คนขับเสียชีวิตคาที่ ยังมีอีก จะฟังอีกไหมค่ะ” แพรวพูดถึงสาเหตุที่ตนต้องเล่าเรื่องถนนอาอรรพ์ให้น้อง ๆ ฟัง ว่าอาจารย์คนหนึ่งท่านฝันถึงปู่ตา และฝากมาเตือนน้อง ๆ ด้วยความหวังดี

           

“เอาละมันดึกแล้ว น้อง ๆ จำไว้นะว่า มหาวิทยาลัยของเรามีปู่ตาท่านคอยช่วยเหลือคุ้มครองอยู่ตลอดเวลา ใครขับผ่านไปมาก็ทำความเคารพท่านด้วย คนดีผีย่อมคุ้มครอง คำโบราณท่านสอนจำไว้ ไม่มีอะไรแล้วแยกย้ายกันกลับได้ครับ” พีรภพประธานรุ่นพี่พูดตัดบทสอนรุ่นน้องเพราะกลัวว่า แพรวจะดราม่าใส่น้องจนเสียเวลาเปล่า  

          “มึงใช่ไหมไอ้เจเจ” “เออกูเองทำไมว่ะ” โจ้พูดกับเจเจ ถามว่าใช่เจเจหรือเปล่าที่ขับรถเสียงดังรบกวนคนอื่น เจเจตอบอย่างน่าไม่อาย เพราะในบรรดานักศึกษาปีหนึ่งมีเจเจคนเดียวที่ขับรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์    

          “เข้าฝันอะไรว่ะไร้สาระ ผีปู่ตามันไม่มีจริงหรอก ไอ้พวกรุ่นพี่มันก็แค่สร้างเรื่องให้เรากลัว ศาลเก่า ๆ บ้านนอก ๆ โบราณ ๆ จะมีอะไรว่ะ กูไม่กลัวหรอก” เจเจนักศึกษาปีหนึ่งพูดอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด ๆ

“เห้ย! พูดอะไรว่ะ หยุด ๆ เลยมึง พอ ๆ พูดไปทั่ว ระวังนะมึงท่านจะมาหักคอมึง ปากหมาเข้า ไม่เชื่ออย่าลบหรู่ เห็นไหมในมอเรามีรถบิ๊กไบค์คว่ำตายไปกี่คันแล้ว มึงอาจเป็นรายถัดไป ก็เป็นได้” โจ้พูดแกล้งเจเจด้วยเสียงหลอน ๆ คล้ายเสียงในรายการคนอวดผี  “เออ ๆ มาเลยกูไม่กลัว” เจเจตอบโจ้แบบน่าตาเฉยด้วยความไม่รู้สึกรู้สาอะไร

ในขณะที่วาย ผีหนุ่มตายโหงเร่รอนไร้ญาติซึ่งเป็นบริวารรับใช้ศาลปู่ตา ผ่านมาตรวจสอบความเรียบร้อยในพื้นที่มหาวิทยาลัยเหมือนทุก ๆ คืนก็ได้ยิน จึงนำเรื่องไปบอกปู่ตา

ปู่ตากำลังกินไก่ต้มกับเหล้าดองของโปรดด้วยความเอร็ดอร่อย เมื่อได้ยินเรื่องที่วาย ผีหนุ่มตายโหงเล่าให้ฟังก็โมโหขึ้น “โถ่ ไอ้เด็กใหม่ อวดดี อวดเก่งนัก เดี๋ยวมึงเจอกูแน่ ๆ ”

กลางดึกคืนหนึ่งเจเจเที่ยวกลางคืนที่หลังมอกับเพื่อนเสร็จก็ได้ขับรถกลับหอพักที่อยู่บริเวณหน้ามอ ในขณะที่ขับผ่านนบริเวณศาลปู่ตา ด้วยอาการมึนเมาที่ไร้สติ เจเจจึงจอดรถอยู่หน้าศาลปู่ตาแล้วใช้มือกำเบรครถให้แน่น บิดคัดเร่งความเร็วของรถให้อยู่กับที่เสียงท่อดังกังวาล ไปถึงหูของปู่ตาแล้วก็ขับรถจากไป ปู่ตาโมโหมาก ด้วยอำนาจฤทธิ์เดชทำให้ลมกระโชกพัดแรงขึ้น แรงขึ้น เสียงใบไม้ปลิวกระทบกันไปมาตามแรงลม หวังจะให้แรงลมนี้พัดเจเจในขณะที่กำลังขับรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ให้คว่ำไปข้างหนึ่ง เพื่อเป็นการเตือนสติ

ลมแรงที่ตามเจเจมาจนถึงหอพัก ทำให้เขาคิดได้ว่า เขาทำอะไรลงไป เขาไม่รู้สึกตัว เพราะขณะที่ทำเขามีอาการมึนเมาจนไม่ได้สติ จากชายหนุ่มที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใด ๆ ก็เริ่มรู้สึกหวั่นกลัว ๆ ในใจลึก ๆ

รุ่งเช้าเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น “เจเจทำอะไรอยู่ลูก วันนี้ช่วงบ่าย ๆ แม่กับพ่อมาทำธุระผ่านหอเจเจพอดี แม่จะแวะไปหานะครับ เจเจจะเอาอะไรไหมลูก” “เอาของโปรดผมมาให้เลยก็ได้ครับแม่” “ได้จ๊ะลูก แล้วเจอกันนะครับ” เจเจคุยโทรศัพท์กับแม่เสร็จก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนและรู้สึกกลัว ๆ อยู่ไม่น้อยพอมาคิดทบทวนถึงอาถรรพ์รถบิ๊กไบค์ที่รุ่นพี่เล่าให้ฟัง และกำลังคิดหนักว่าจะทำลายอาถรรพ์นี้อย่างไรดี 

ในเวลาต่อมาก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน “ปู่ตาครับ” เสียงวายตะโกนเรียกปู่ตา “ไอ้ที่มันขับรถคันใหญ่ ๆ ท่อดัง ๆ มากวนเมื่อคืนมันเอาของมาถวายครับ” “อ่อ ดีเลย มาหากูถึงที่กูจะจัดการหักคอมึงให้ดู”

“ท่านปู่ครับลูกมาขอขมาไม่ได้มาก่อกวนนะครับ มะคืนลูกเมาไม่รู้ตัวจริง ๆ ว่าทำอะไรลงไป ลูกไม่รู้จะเอาอะไรมาขอขมาเลยเอาของโปรดของลูกมาถวาย หวังว่าท่านปู่จะชอบนะครับ” เจเจกล่าวขอขมาหลังจากที่พึ่งได้สติและรู้สึกผิด

ปู่ตายืนมองเจเจเดินจากไป “ไก่ KFC กับ เหล้าบรั่นดี โถ่ กินไก่ต้มกับเหล้าดองมาตั้งนาน ได้กินของดี ๆ กับเขาสักที” ปู่ตาอมยิ้มด้วยความปลื้มปิติ “เออไว้วันหลังมึงมากวนกูใหม่นะ”

 .........................................

          จากหนังสือรวมเรื่องสั้น ใครในศาล 

เรื่องสั้น เรื่อง อาถรรพ์รถบิ๊กไบค์

เขียนโดย ก๋ามเอิญ คำ